Dalawampung taon ang lumipas.
Ang batang si Aira na minsang natakot sa sarili niyang kapangyarihan ay wala na.
Sa loob ng dalawang dekada, naglakbay siya sa buong mundo. Natutunan niyang unawain ang hangin, igalang ang tubig, patatagin ang lupa, at disiplinahin ang apoy.
Hindi na siya basta isang batang Avatar.
Siya na ngayon ang Tagapangalaga ng Balanse.
At higit sa lahat, natutunan na niyang kontrolin ang pinakamapanganib niyang kakayahan—
ang Avatar State.
Ngunit may isang pangalan na hindi niya kailanman nakalimutan.
Xandra.
---
MAKALIPAS ANG DALAWAMPUNG TAON
Sa tuktok ng isang bundok, nakatayo si Aira habang pinagmamasdan ang pagsikat ng araw.
Ang kanyang buhok ay bahagyang tinatangay ng hangin.
Tahimik.
Kalmado.
Kontrolado.
Isinara niya ang kanyang mga mata.
Huminga siya nang malalim.
Biglang umikot ang hangin sa kanyang katawan.
Kasunod nito, gumalaw ang lupa.
Umangat ang tubig mula sa kalapit na ilog.
At isang maliit na apoy ang sumiklab sa kanyang palad.
Apat na elemento.
Isang Avatar.
Ngunit hindi na siya natatakot.
Binuksan niya ang kanyang mga mata.
Bahagyang nagliwanag ang mga ito.
Avatar State.
Ngunit sa halip na mawalan ng kontrol, nanatiling kalmado si Aira.
Ilang segundo lamang.
Pagkatapos, nawala ang liwanag.
Kinontrol na niya ito.
---
ANG BALITANG MATAGAL NANG HINIHINTAY
Isang mensahero ang dumating sa kanyang kampo.
"Avatar Aira!"
Huminto siya.
"Ano ang nangyari?"
"May nakita kaming hukbo sa hilagang lambak."
"Sino?"
Nanginginig ang mensahero.
"Ang mga tauhan ni Xandra."
Nanahimik si Aira.
Dalawampung taon.
Dalawampung taon niyang inisip kung kailan muling lalabas si Xandra.
At ngayon—
dumating na ang araw.
---
ANG PAGBABALIK NI XANDRA
Sa isang wasak na kuta sa hilaga, isang babae ang nakatayo sa harap ng isang malaking bintana.
Hindi na siya katulad ng Xandra na nakilala ni Aira noon.
Mas matanda na siya.
Mas malakas.
At mas mapanganib.
Ngunit pareho pa rin ang kanyang mga mata.
"Aira."
Ngumiti siya.
"Sa wakas."
---
ANG HULING LABAN
Nagtagpo ang dalawang babae sa isang malawak na lambak.
Walang hukbo.
Walang mga saksi.
Tanging sila.
Huminto si Aira sa kabilang panig.
"Dalawampung taon."
Ngumiti si Xandra.
"At natutunan mo pa rin bang sisihin ang sarili mo sa nangyari kay Elyra?"
Nanigas ang mukha ni Aira.
"Huwag mong banggitin ang pangalan niya."
"Pero siya ang dahilan kung bakit naging ganito ka."
"Siya ang dahilan kung bakit natuto akong maging Avatar."
Saglit na natahimik si Xandra.
"Kung gano'n, tapusin natin ito."
Itinaas ni Aira ang kanyang kamay.
"Ako rin ang may gustong sabihin niyan."
---
ANG PAGBAKBAKAN NG APAT NA ELEMENTO
Unang gumalaw si Xandra.
Isang napakalaking alon ng enerhiya ang sumugod kay Aira.
Umikot si Aira.
Naging hangin ang kanyang katawan sa isang iglap at nakaiwas siya.
Tumama ang kanyang paa sa lupa.
Umangat ang mga haligi ng bato.
Pinabagsak iyon ni Xandra.
Sumiklab ang apoy.
Hinarap iyon ni Aira gamit ang tubig.
Nagbanggaan ang dalawang puwersa.
Singaw ang bumalot sa lambak.
Sa gitna nito, dalawang anino ang patuloy na naglalaban.
Hindi na sila ang mga taong nagkita dalawampung taon na ang nakaraan.
Pareho na silang naging makapangyarihan.
Ngunit isa lamang ang may hawak ng kapangyarihan ng apat na elemento.
---
ANG AVATAR STATE
Tumalon si Aira sa mataas na bangin.
Huminga siya nang malalim.
Naalala niya ang lahat.
Si Elyra.
Ang Lumen.
Ang unang araw na nagising ang kanyang kapangyarihan.
Ang takot.
Ang pagkawala.
Ang dalawampung taong pagsasanay.
At ang pangakong ginawa niya.
Hindi na niya hahayaang kontrolin ng galit ang kanyang kapangyarihan.
Isinara niya ang kanyang mga mata.
Pagmulat niya—
nagliwanag ang mga ito.
Ang apat na simbolo sa kanyang katawan ay sabay-sabay na nagningning.
Pumasok siya sa Avatar State.
Ngunit sa pagkakataong ito, hindi siya nawawala sa kanyang sarili.
Si Aira mismo ang may kontrol.
"Aira..." bulong ni Xandra.
Bumaba ang Avatar mula sa himpapawid.
"Natapos na ang takot ko."
Nagsama ang apat na elemento sa kanyang paligid.
"At hindi na ako ang batang nakilala mo."
---
ANG HULING PAGPILI
Nagpakawala si Xandra ng kanyang pinakamalakas na pag-atake.
Hinarap iyon ni Aira.
Hindi siya gumanti gamit ang galit.
Hindi siya naghiganti.
Sa halip, pinag-isa niya ang apat na elemento upang pigilan ang pag-atake.
Isang napakalaking liwanag ang bumalot sa lambak.
Nang mawala ito, nakaluhod si Xandra.
Tapos na.
Lumapit si Aira.
Tumingin sila sa isa't isa.
"Dalawampung taon kitang hinintay," sabi ni Xandra.
"Alam ko."
"At ngayon, natalo ako."
Umiling si Aira.
"Hindi ito tungkol sa pagkatalo."
Tumingin siya sa kalangitan.
"Matagal ko nang tinanggap ang nakaraan."
Sandaling ngumiti si Xandra.
"Kung gano'n... sa wakas, naging tunay ka nang Avatar."
Unti-unting bumagsak ang kanyang kamay.
At sa unang pagkakataon, natapos ang kanilang labanan nang walang galit sa puso ni Aira.
---
PAGKATAPOS
Kinagabihan, bumalik si Aira sa tuktok ng bundok.
Tahimik niyang tiningnan ang mga bituin.
"Elyra..."
Marahang hinipan ng hangin ang kanyang buhok.
Sa kanyang puso, naramdaman niya ang presensya ng apat na elemento.
Hindi na niya kailangang labanan ang mga ito.
Hindi na niya kailangang katakutan ang kanyang sarili.
Si Aira ang unang Avatar.
At sa loob ng dalawampung taon, natutunan niyang ang tunay na lakas ng Avatar ay hindi ang kapangyarihang taglay niya.
Ito ay ang kakayahang piliing hindi gamitin ang kapangyarihan dahil lamang sa galit.
Ngunit habang nakatingin siya sa mga bituin, may isang bagay siyang hindi alam.
Ang pagkatalo ni Xandra ay hindi pagtatapos ng kanyang kuwento.
Ito ang simula ng isang mas malaking banta.
Dahil may isang lihim na itinago si Xandra sa loob ng dalawampung taon.
At ang lihim na iyon ay konektado sa pinagmulan mismo ng apat na elemento.