Gece sessizdi.
Suko ve Toge sokakta yürüyordu. Ama bu sefer aralarındaki sessizlik normal değildi.
Toge'nin kafasının içi doluydu.
Çok doluydu.
Son günlerde gördüğü şeyler zihnini kemiriyordu.
Gerçekliğin bozulması.
İnsanların bazen hiçbir şey olmamış gibi davranması.
Suko'nun söylediği şeyler.
Ve en kötüsü…
Orfeler.
Toge sonunda durdu.
"Suko."
Suko dönmedi.
"Ne?"
Toge'nin sesi bu sefer ciddiydi.
"Orfeleri kim yarattı?"
Sessizlik oldu.
Suko cevap vermedi.
Ama bu sessizlik…
Toge'yi daha çok rahatsız etti.
"Bu güçleri kim verdi onlara?" "Neden varlar?" "Ve neden herkes onlardan ve senden korkuyor?"
Suko yavaşça başını çevirdi.
Bakışı sakindi.
Ama bu sakinlik artık Toge'yi rahatsız ediyordu.
Çünkü sanki hiçbir şey onu etkilemiyordu.
"Bazı şeylerin cevabı olmamalı," dedi Suko.
Toge direkt bağırdı:
"Ben artık bunu kaldıramıyorum!"
Sesi sokakta yankılandı.
"Nereye baksam gerçeklik bozuluyor!" "İnsanlar hiçbir şey fark etmiyor!" "Sen normal davranıyorsun ama etrafında hiçbir şey normal değil!"
Nefesi hızlandı.
"Orfeler neden var!?"
Suko birkaç saniye sustu.
Sonra yavaşça konuştu:
"Çünkü biri onları istedi."
Toge'nin yüzü gerildi.
"Kim?"
Suko gözlerini hafifçe kıstı.
"Bilmemen daha iyi."
Bu cevap…
Toge'nin zihnindeki son sakin parçayı da kırdı.
Çünkü artık fark etmeye başlamıştı.
Belki de sorun sadece Orfeler değildi.
Belki de…
Sorun Suko'ydu.
Toge başını tuttu.
Son günlerde düşünceleri bile karışıyordu.
Bazen kendi anılarından emin olamıyordu.
Bazen bir cümlenin daha önce yaşanıp yaşanmadığını anlayamıyordu.
Ve her şey…
Suko'yla tanıştıktan sonra başlamıştı.
"Suko…"
Sesi titredi.
"Senin yanında neden kendimi gerçek değilmişim gibi hissediyorum?"
İlk kez—
Suko'nun yüzündeki ifade hafif değişti.
Ama sadece bir saniyeliğine.
Sonra yine normale döndü.
"Çünkü fazla düşünüyorsun."
Toge sinirli şekilde güldü.
"Hayır…" "Hayır bu normal değil."
Gözleri yavaşça kararmış gökyüzüne kaydı.
"Bazen…" "Sanki dünya bir şey saklıyor gibi hissediyorum."
Suko sustu.
Toge devam etti:
"Ve bazen…" "Sanki sen her şeyi biliyorsun."
Rüzgâr geçti.
Uzaktan araba sesi geldi.
Şehir normal görünüyordu.
Ama Toge için artık hiçbir şey normal hissettirmiyordu.
Suko sonunda yürümeye devam etti.
Ve sadece şunu söyledi:
"Bazı sorular insanı delirtir."