โ๐ค Keifer's POV โ London
โ
โ... flashback...
โ
โThe car rolled to a stop in front of the Waston Heritage Mansion.
โ
โโ
โ
โCold.
โ
โGrand.
โ
โUnforgiving.
โ
โโ
โ
โI stepped out without hesitation.
โ
โSuit perfect.
โ
โFace blank.
โ
โโ
โ
โNo emotions.
โ
โโ
โ
โNo mistakes.
โ
โโ
โ
โBehind meโ
โ
โHoney stepped out quietly.
โ
โNo teasing.
โ
โNo comments.
โ
โโ
โ
โSilent.
โ
โโ
โ
โGood.
โ
โโ
โ
โShe understands.
โ
โโ
โ
โThis isn't a place for games.
โ
โโ
โ
โWe walked inside.
โ
โโ
โ
โThe air changed instantly.
โ
โโ
โ
โHeavy.
โ
โWatching.
โ
โMeasuring.
โ
โโ
โ
โThe elders were already there.
โ
โSeated.
โ
โWaiting.
โ
โโ
โ
โPower in every glance.
โ
โโ
โ
โI walked forward.
โ
โStopped.
โ
โโ
โ
โ"Keifer."
โ
โโ
โ
โ"Grandfather."
โ
โโ
โ
โA pause.
โ
โโ
โ
โThenโ
โ
โ"Sit."
โ
โโ
โ
โI did.
โ
โโ
โ
โHoney stood behind me.
โ
โStill.
โ
โObserving.
โ
โโ
โ
โAcross the roomโ
โ
โKeigan leaned against the wall.
โ
โArms crossed.
โ
โSilent.
โ
โโ
โ
โWatching everything.
โ
โโ
โ
โNot interfering.
โ
โโ
โ
โBecause he knowsโ
โ
โโ
โ
โIf they push too farโฆ
โ
โโ
โ
โI won't stay quiet.
โ
โโ
โ
โAnd if Jay gets involvedโ
โ
โโ
โ
โI won't follow rules.
โ
โโ
โ
โAnd right nowโ
โ
โโ
โ
โI need this inheritance.
โ
โโ
โ
โControl.
โ
โโ
โ
โOne of the elders slid a file across the table.
โ
โโ
โ
โMy eyes dropped to it.
โ
โโ
โ
โHer.
โ
โโ
โ
โJay.
โ
โโ
โ
โMy fingers twitchedโ
โ
โโ
โ
โjust for a second.
โ
โโ
โ
โThen stilled.
โ
โโ
โ
โ"Who is she?" one of them asked.
โ
โโ
โ
โSilence.
โ
โโ
โ
โSharp.
โ
โโ
โ
โTesting.
โ
โโ
โ
โI leaned back slightly.
โ
โโ
โ
โExpression calm.
โ
โโ
โ
โDetached.
โ
โโ
โ
โ"She doesn't matter."
โ
โโ
โ
โThe words came out clean.
โ
โโ
โ
โCold.
โ
โโ
โ
โLike they meant nothing.
โ
โโ
โ
โInsideโ
โ
โโ
โ
โthey tore through me.
โ
โโ
โ
โ"She's just a girl."
โ
โโ
โ
โA lie.
โ
โโ
โ
โ"She was useful."
โ
โโ
โ
โAnother lie.
โ
โโ
โ
โ"For revenge."
โ
โโ
โ
โThat partโ
โ
โโ
โ
โtrue.
โ
โโ
โ
โ"For someone else."
โ
โโ
โ
โThe room went still.
โ
โโ
โ
โEyes sharpened.
โ
โโ
โ
โWatching for cracks.
โ
โโ
โ
โI didn't give them any.
โ
โโ
โ
โ"She was just a part of my plan."
โ
โโ
โ
โMy voice steady.
โ
โโ
โ
โControlled.
โ
โโ
โ
โUnbreakable.
โ
โโ
โ
โ"I'm done with her."
โ
โโ
โ
โSilence.
โ
โโ
โ
โHeavy.
โ
โโ
โ
โFinal.
โ
โโ
โ
โBut insideโ
โ
โโ
โ
โeverything twisted.
โ
โโ
โ
โBecause I'm not done.
โ
โโ
โ
โNot even close.
โ
โโ
โ
โNot with her.
โ
โโ
โ
โNot with anything.
โ
โโ
โ
โOne of the elders leaned forward.
โ
โโ
โ
โ"Then why is she still connected to you?"
โ
โโ
โ
โI didn't hesitate.
โ
โโ
โ
โ"She isn't."
โ
โโ
โ
โ"Are you sure?"
โ
โโ
โ
โ"Yes."
โ
โโ
โ
โAnother pause.
โ
โโ
โ
โLong.
โ
โโ
โ
โCalculated.
โ
โโ
โ
โThenโ
โ
โโ
โ
โ"You will keep it that way."
โ
โโ
โ
โNot a request.
โ
โโ
โ
โA warning.
โ
โโ
โ
โ"You will not contact her."
โ
โโ
โ
โ"You will not go near her."
โ
โโ
โ
โ"You will not involve her in anything related to this family."
โ
โโ
โ
โMy jaw tightened slightly.
โ
โโ
โ
โBarely visible.
โ
โโ
โ
โBut real.
โ
โโ
โ
โ"I won't."
โ
โโ
โ
โThe words felt like chains.
โ
โโ
โ
โBut I said them anyway.
โ
โโ
โ
โBecause right nowโ
โ
โโ
โ
โthis matters.
โ
โโ
โ
โThe inheritance.
โ
โโ
โ
โThe power.
โ
โโ
โ
โThe control.
โ
โโ
โ
โEverything I needโ
โ
โโ
โ
โto protect her.
โ
โโ
โ
โEven from them.
โ
โโ
โ
โ"Good," the elder said. "Because if she becomes a problemโ"
โ
โโ
โ
โSilence.
โ
โโ
โ
โA dangerous pause.
โ
โโ
โ
โ"We remove the problem."
โ
โโ
โ
โMy gaze hardened instantly.
โ
โโ
โ
โCold.
โ
โโ
โ
โSharp.
โ
โโ
โ
โLethal.
โ
โโ
โ
โBut I didn't react.
โ
โโ
โ
โNot outwardly.
โ
โโ
โ
โNot here.
โ
โโ
โ
โNot now.
โ
โโ
โ
โBecause one wrong moveโ
โ
โโ
โ
โand she becomes their target.
โ
โโ
โ
โAnd I won't let that happen.
โ
โโ
โ
โNot ever.
โ
โโ
โ
โ"I understand," I said.
โ
โโ
โ
โMy voice calm.
โ
โโ
โ
โControlled.
โ
โโ
โ
โPerfect.
โ
โโ
โ
โThey studied me.
โ
โโ
โ
โLooking for weakness.
โ
โโ
โ
โFinding none.
โ
โโ
โ
โAfter a momentโ
โ
โโ
โ
โ"Meeting dismissed."
โ
โโ
โ
โI stood up.
โ
โโ
โ
โNo hesitation.
โ
โโ
โ
โNo wasted movement.
โ
โโ
โ
โTurned.
โ
โโ
โ
โWalked out.
โ
โโ
โ
โHoney followed.
โ
โโ
โ
โKeigan pushed himself off the wallโ
โ
โโ
โ
โfalling into step behind me.
โ
โโ
โ
โStill silent.
โ
โโ
โ
โBecause he knows.
โ
โโ
โ
โThey both know.
โ
โโ
โ
โIf Jay gets dragged into thisโ
โ
โโ
โ
โI won't choose the family.
โ
โโ
โ
โI won't choose the inheritance.
โ
โโ
โ
โI'll choose her.
โ
โโ
โ
โEvery time.
โ
โโ
โ
โAnd that's exactly what they're trying to prevent.
โ
โโ
โ
โWe stepped outside.
โ
โโ
โ
โThe doors closed behind us.
โ
โโ
โ
โAnd for the first timeโ
โ
โโ
โ
โI exhaled.
โ
โโ
โ
โSlow.
โ
โโ
โ
โControlled.
โ
โโ
โ
โBarely holding.
โ
โโ
โ
โ"She doesn't matter."
โ
โโ
โ
โI repeated it in my head.
โ
โโ
โ
โAgain.
โ
โโ
โ
โAnd again.
โ
โโ
โ
โLike if I say it enoughโ
โ
โโ
โ
โit might become true.
โ
โโ
โ
โBut it doesn't.
โ
โโ
โ
โBecause every secondโ
โ
โโ
โ
โevery thoughtโ
โ
โโ
โ
โcomes back to her.
โ
โโ
โ
โJay.
โ
โโ
โ
โAnd the fact thatโ
โ
โโ
โ
โeven nowโ
โ
โโ
โ
โI'm still protecting her.
โ
โโ
โ
โFrom them.
โ
โโ
โ
โFrom this.
โ
โโ
โ
โFrom me.
โ
โ.....end of flashback...
โ
โ๐ค Keifer's POV โ London, Two Days Before My Birthday
โ
โLondon stretched beneath meโ
โ
โโ
โ
โlights endless.
โ
โโ
โ
โalive.
โ
โโ
โ
โperfect.
โ
โโ
โ
โI stood by the glass window, one hand in my pocket, the other loosely holding a drink I hadn't touched.
โ
โโ
โ
โEverything looked controlled.
โ
โโ
โ
โPredictable.
โ
โโ
โ
โExactly how I like it.
โ
โโ
โ
โBut my mindโ
โ
โโ
โ
โwas somewhere else.
โ
โโ
โ
โHer.
โ
โโ
โ
โJay.
โ
โโ
โ
โA slow breath left me.
โ
โโ
โ
โNot frustrated.
โ
โโ
โ
โNot confused.
โ
โโ
โ
โCertain.
โ
โโ
โ
โBecause this timeโ
โ
โโ
โ
โI know.
โ
โโ
โ
โShe won't move on.
โ
โโ
โ
โNot really.
โ
โโ
โ
โNot completely.
โ
โโ
โ
โI saw it.
โ
โโ
โ
โIn her eyes.
โ
โโ
โ
โIn the way she reacted.
โ
โโ
โ
โIn the way she still felt.
โ
โโ
โ
โAnd I know her.
โ
โโ
โ
โBetter than she thinks.
โ
โโ
โ
โThought
โ
โYou can try to walk away.
โ
โโ
โ
โYou can pretend.
โ
โโ
โ
โBut you won't stay away from me.
โ
โโ
โ
โBecause you're mine.
โ
โโ
โ
โA knock on the door broke the silence.
โ
โโ
โ
โ"Sir, the guests have arrived."
โ
โโ
โ
โOf course.
โ
โโ
โ
โBusiness.
โ
โPower.
โ
โConnections.
โ
โโ
โ
โThings that actually matter.
โ
โโ
โ
โI straightened slightly.
โ
โโ
โ
โMask on.
โ
โโ
โ
โCalm.
โ
โโ
โ
โUnshaken.
โ
โโ
โ
โ"Send them in."
โ
โโ
โ
โThe room filled quickly.
โ
โโ
โ
โVoices.
โ
โLaughter.
โ
โConversations.
โ
โโ
โ
โI moved through it all effortlessly.
โ
โโ
โ
โHandshake here.
โ
โDeal there.
โ
โA few words.
โ
โโ
โ
โEverything precise.
โ
โโ
โ
โEverything controlled.
โ
โโ
โ
โBut beneath itโ
โ
โโ
โ
โone constant.
โ
โโ
โ
โHer.
โ
โโ
โ
โAlways her.
โ
โโ
โ
โ"Mr. Waston," a voice came from my side.
โ
โโ
โ
โSoft.
โ
โConfident.
โ
โโ
โ
โI turned.
โ
โโ
โ
โA woman stood there.
โ
โโ
โ
โElegant.
โ
โPoised.
โ
โโ
โ
โTrying.
โ
โโ
โ
โToo hard.
โ
โโ
โ
โ"I've been meaning to talk to you," she said, stepping closer.
โ
โโ
โ
โ"I'm busy."
โ
โโ
โ
โDirect.
โ
โโ
โ
โClear.
โ
โโ
โ
โShe smiled anyway.
โ
โโ
โ
โ"I won't take much time."
โ
โโ
โ
โAnother one joined.
โ
โโ
โ
โThen another.
โ
โโ
โ
โOf course.
โ
โโ
โ
โ"Will you be attending your birthday gala?" one asked.
โ
โโ
โ
โ"Obviously."
โ
โโ
โ
โ"Then maybe we can get a dance?"
โ
โโ
โ
โI looked at them.
โ
โโ
โ
โMeasured.
โ
โโ
โ
โUninterested.
โ
โโ
โ
โ"No."
โ
โโ
โ
โThey blinked.
โ
โโ
โ
โConfused.
โ
โโ
โ
โ"Why not?" one laughed lightly.
โ
โโ
โ
โ"Because I don't dance with anyone."
โ
โโ
โ
โA pause.
โ
โโ
โ
โThenโ
โ
โโ
โ
โ"Is there someone?" one of them asked.
โ
โโ
โ
โThere it is.
โ
โโ
โ
โI didn't hesitate.
โ
โโ
โ
โ"Yes."
โ
โโ
โ
โThey leaned in slightly.
โ
โโ
โ
โInterested.
โ
โโ
โ
โ"Girlfriend?"
โ
โโ
โ
โMy gaze stayed steady.
โ
โโ
โ
โ"Wife."
โ
โโ
โ
โSilence.
โ
โโ
โ
โImmediate.
โ
โโ
โ
โSharp.
โ
โโ
โ
โ"You're married?" one asked, surprised.
โ
โโ
โ
โ"Yes."
โ
โโ
โ
โNo explanation.
โ
โโ
โ
โNo hesitation.
โ
โโ
โ
โJust that.
โ
โโ
โ
โFinal.
โ
โโ
โ
โThe air shifted.
โ
โโ
โ
โInterest gone.
โ
โโ
โ
โGame over.
โ
โโ
โ
โThey stepped back.
โ
โโ
โ
โ"Excuse us."
โ
โโ
โ
โI nodded once.
โ
โโ
โ
โThey left.
โ
โโ
โ
โJust like that.
โ
โโ
โ
โPeace again.
โ
โโ
โ
โBut my mindโ
โ
โโ
โ
โwasn't on them.
โ
โโ
โ
โIt never was.
โ
โโ
โ
โ"My wife."
โ
โโ
โ
โThe words settled easily this time.
โ
โโ
โ
โNo resistance.
โ
โโ
โ
โNo second thoughts.
โ
โโ
โ
โBecauseโ
โ
โโ
โ
โone dayโ
โ
โโ
โ
โit will be true.
โ
โโ
โ
โNot a statement.
โ
โโ
โ
โA fact.
โ
โโ
โ
โThought
โ
โYou're mine.
โ
โโ
โ
โYou just don't know it yet.
โ
โโ
โ
โMy jaw tightened slightlyโ
โ
โโ
โ
โnot in anger.
โ
โโ
โ
โIn certainty.
โ
โโ
โ
โBecause I know what I'm doing.
โ
โโ
โ
โI know why I pushed her away.
โ
โโ
โ
โI know what I'm fixing first.
โ
โโ
โ
โAnd once everything is in placeโ
โ
โโ
โ
โonce there's nothing left that can touch herโ
โ
โโ
โ
โI'll go back.
โ
โโ
โ
โAnd I won't hold back this time.
โ
โโ
โ
โI'll tell her everything.
โ
โโ
โ
โEvery truth.
โ
โโ
โ
โEvery reason.
โ
โโ
โ
โEvery choice.
โ
โโ
โ
โAnd thenโ
โ
โโ
โ
โI'll make it up to her.
โ
โโ
โ
โEvery second of pain.
โ
โโ
โ
โEvery moment I made her doubt.
โ
โโ
โ
โEverything.
โ
โโ
โ
โShe won't walk away.
โ
โโ
โ
โShe can't.
โ
โโ
โ
โBecause what we hadโ
โ
โโ
โ
โwas real.
โ
โโ
โ
โAnd she knows it.
โ
โโ
โ
โEven if she tries to deny it.
โ
โโ
โ
โI turned back toward the window.
โ
โโ
โ
โLondon glowing below.
โ
โโ
โ
โUnshaken.
โ
โโ
โ
โLike me.
โ
โโ
โ
โTwo days.
โ
โโ
โ
โThat's all.
โ
โโ
โ
โTwo daysโ
โ
โโ
โ
โand everything starts falling into place.
โ
โโ
โ
โMy birthday.
โ
โโ
โ
โThe beginning of the end of this mess.
โ
โโ
โ
โAnd the beginning ofโ
โ
โโ
โ
โus.
โ
โโ
โ
โA faint smirk touched my lips.
โ
โโ
โ
โBecause no matter what she thinksโ
โ
โโ
โ
โno matter what she saysโ
โ
โโ
โ
โI know how this ends.
โ
โโ
โ
โWith her.
โ
โโ
โ
โWith me.
โ
โโ
โ
โTogether.
โ
โโ
โ
โThe way it was always meant to be.
โ
โโ
โ
โAnd this timeโ
โ
โโ
โ
โI'm not letting her go.
โ
โโ
โ
โNot again.
โ
โ๐ค Jay's POV โ The Night Before
โ
โTomorrow.
โ
โโ
โ
โThat asshole's birthday.
โ
โโ
โ
โI stared at the ceiling from the couch, one leg hanging off the edge, phone resting on my stomach.
โ
โโ
โ
โLondon.
โ
โโ
โ
โHim.
โ
โโ
โ
โEverything I don't want to think aboutโ
โ
โโ
โ
โand everything I need to face.
โ
โโ
โ
โI groaned softly and sat up.
โ
โโ
โ
โ"Focus, Jay."
โ
โโ
โ
โThis isn't about feelings.
โ
โโ
โ
โThis is about answers.
โ
โโ
โ
โAnd maybeโ
โ
โโ
โ
โa little bit of revenge.
โ
โโ
โ
โA smirk tugged at my lips.
โ
โโ
โ
โYeah.
โ
โโ
โ
โThat part too.
โ
โโ
โ
โI had already told Percy.
โ
โโ
โ
โBad idea.
โ
โโ
โ
โVery bad idea.
โ
โโ
โ
โBecause instead of reacting like a normal personโ
โ
โโ
โ
โhe leaned back like some proud king and said,
โ
โโ
โ
โ"Wow, my influence is finally showing. My handsomeness has effects, huh?"
โ
โโ
โ
โI blinked at him.
โ
โโ
โ
โ"Percyโฆ you're not that handsome."
โ
โโ
โ
โHe looked offended.
โ
โโ
โ
โ"Not thatโ? Jay, look at me."
โ
โโ
โ
โ"I am. That's the problem."
โ
โโ
โ
โHe gasped like I stabbed him.
โ
โโ
โ
โ"You wound me."
โ
โโ
โ
โI rolled my eyes.
โ
โโ
โ
โ"Please survive. I need you alive for the business."
โ
โโ
โ
โHe smirked.
โ
โโ
โ
โ"Say you'd miss me."
โ
โโ
โ
โ"I'd miss the peace."
โ
โโ
โ
โHe laughed.
โ
โโ
โ
โAnd despite everythingโ
โ
โโ
โ
โit feltโฆ normal.
โ
โโ
โ
โLight.
โ
โโ
โ
โSafe.
โ
โโ
โ
โBut nowโ
โ
โโ
โ
โI stood up and walked toward the living room.
โ
โโ
โ
โJass was already there.
โ
โโ
โ
โOf course.
โ
โโ
โ
โSitting like he owned the place.
โ
โโ
โ
โCasual.
โ
โโ
โ
โAnnoying.
โ
โโ
โ
โI crossed my arms.
โ
โโ
โ
โ"I have a plan."
โ
โโ
โ
โHis eyes lit up instantly.
โ
โโ
โ
โOh no.
โ
โโ
โ
โThat look.
โ
โโ
โ
โThat dangerous, mischievous look.
โ
โโ
โ
โ"Go on, darling."
โ
โโ
โ
โI ignored the name.
โ
โโ
โ
โExplained everything.
โ
โโ
โ
โEvery detail.
โ
โโ
โ
โEntry.
โ
โTiming.
โ
โBehavior.
โ
โโ
โ
โEverything.
โ
โโ
โ
โAnd the moment I finishedโ
โ
โโ
โ
โhe leaned backโฆ
โ
โโ
โ
โand grinned.
โ
โโ
โ
โWide.
โ
โโ
โ
โLike an absolute idiot.
โ
โโ
โ
โI narrowed my eyes.
โ
โโ
โ
โ"Why are you smiling like that?"
โ
โโ
โ
โ"Because," he said slowly, "this is going to be fun."
โ
โโ
โ
โI sighed.
โ
โโ
โ
โ"I'm serious."
โ
โโ
โ
โ"So am I," he replied, still smiling. "I finally get to make him jealous properly."
โ
โโ
โ
โThere it is.
โ
โโ
โ
โTheir stupid rivalry.
โ
โโ
โ
โI pointed at him.
โ
โโ
โ
โ"I am not a weapon in your little war."
โ
โโ
โ
โHe tilted his head.
โ
โโ
โ
โ"Maybe not."
โ
โโ
โ
โA pause.
โ
โโ
โ
โ"Maybe a little."
โ
โโ
โ
โ"JASS."
โ
โโ
โ
โHe laughed.
โ
โโ
โ
โ"Relax, darling. I'll behave."
โ
โโ
โ
โ"Liar."
โ
โโ
โ
โ"Only sometimes."
โ
โโ
โ
โI rolled my eyes.
โ
โโ
โ
โ"Whatever. Just stick to the plan."
โ
โโ
โ
โ"I always do."
โ
โโ
โ
โThat didn't sound reassuring.
โ
โโ
โ
โAt all.
โ
โโ
โ
โBut stillโ
โ
โโ
โ
โI nodded.
โ
โโ
โ
โ"Let's go."
โ
โโ
โ
โโ
โ
โโ๏ธ Private Jet โ Night
โ
โThe jet stood ready.
โ
โโ
โ
โSleek.
โ
โโ
โ
โPowerful.
โ
โโ
โ
โWaiting.
โ
โโ
โ
โJust like this whole situation.
โ
โโ
โ
โI stepped up first.
โ
โโ
โ
โThe cool night air brushing against my skin.
โ
โโ
โ
โA small pause.
โ
โโ
โ
โThen I walked in.
โ
โโ
โ
โInsideโ
โ
โโ
โ
โsoft golden lights.
โ
โโ
โ
โLuxury everywhere.
โ
โโ
โ
โQuiet.
โ
โโ
โ
โControlled.
โ
โโ
โ
โA flight attendant stepped forward with a polite smile.
โ
โโ
โ
โ"Welcome, ma'am."
โ
โโ
โ
โI nodded slightly.
โ
โโ
โ
โProfessional.
โ
โโ
โ
โComposed.
โ
โโ
โ
โBehind meโ
โ
โโ
โ
โJass walked in like he owned the entire aviation industry.
โ
โโ
โ
โ"Evening."
โ
โโ
โ
โThe airhostess smiled a little wider at him.
โ
โโ
โ
โOf course she did.
โ
โโ
โ
โI watched that for a second.
โ
โโ
โ
โThen looked away.
โ
โโ
โ
โWhy am I even noticing this?
โ
โโ
โ
โWe moved to our seats.
โ
โโ
โ
โI sat near the window.
โ
โโ
โ
โHe took the seat beside me.
โ
โโ
โ
โToo close.
โ
โโ
โ
โObviously.
โ
โโ
โ
โThe plane started preparing for takeoff.
โ
โโ
โ
โSeatbelt.
โ
โโ
โ
โEngines.
โ
โโ
โ
โThat low hum filling the silence.
โ
โโ
โ
โI looked out.
โ
โโ
โ
โDark sky.
โ
โโ
โ
โUnknown ahead.
โ
โโ
โ
โMy fingers tapped lightly against my leg.
โ
โโ
โ
โStop.
โ
โโ
โ
โCalm down.
โ
โโ
โ
โThis is just a plan.
โ
โโ
โ
โJust a trip.
โ
โโ
โ
โNothing more.
โ
โโ
โ
โThenโ
โ
โโ
โ
โa random thought hit me.
โ
โโ
โ
โSharp.
โ
โโ
โ
โUninvited.
โ
โโ
โ
โWhat ifโ
โ
โโ
โ
โhe's like this?
โ
โโ
โ
โOn flights.
โ
โโ
โ
โWith airhostesses.
โ
โโ
โ
โCharming.
โ
โโ
โ
โSmiling.
โ
โโ
โ
โFlirting.
โ
โโ
โ
โMy jaw tightened slightly.
โ
โโ
โ
โWhat if he's doing that right now?
โ
โโ
โ
โIn London.
โ
โโ
โ
โWith someone else.
โ
โโ
โ
โSome "London girl."
โ
โโ
โ
โLaughing.
โ
โโ
โ
โLooking at her the way he looked atโ
โ
โโ
โ
โNo.
โ
โโ
โ
โStop.
โ
โโ
โ
โI turned my face toward the window.
โ
โโ
โ
โAnnoyed.
โ
โโ
โ
โAt him.
โ
โโ
โ
โAt myself.
โ
โโ
โ
โAt this stupid thought.
โ
โโ
โ
โJass noticed.
โ
โโ
โ
โOf course he did.
โ
โโ
โ
โ"You're thinking something violent."
โ
โโ
โ
โ"I'm not."
โ
โโ
โ
โ"You are."
โ
โโ
โ
โ"I'm not."
โ
โโ
โ
โHe leaned slightly closer.
โ
โโ
โ
โ"Left eyebrow."
โ
โโ
โ
โI touched it instantly.
โ
โโ
โ
โ"It didn'tโ"
โ
โโ
โ
โ"It did."
โ
โโ
โ
โ"Shut up."
โ
โโ
โ
โHe chuckled.
โ
โโ
โ
โ"Relax, darling."
โ
โโ
โ
โ"Don't call me that."
โ
โโ
โ
โ"You like it."
โ
โโ
โ
โ"I don't."
โ
โโ
โ
โ"Sure."
โ
โโ
โ
โI glared at him.
โ
โโ
โ
โThen looked away again.
โ
โโ
โ
โAnnoying.
โ
โโ
โ
โBut somehowโ
โ
โโ
โ
โgrounding.
โ
โโ
โ
โThe plane took off.
โ
โโ
โ
โSmooth.
โ
โโ
โ
โPowerful.
โ
โโ
โ
โAnd just like thatโ
โ
โโ
โ
โwe were in the air.
โ
โโ
โ
โBetween places.
โ
โโ
โ
โBetween decisions.
โ
โโ
โ
โBetween emotions I refuse to name.
โ
โโ
โ
โโ
โ
โโ๏ธ Mid-Flight
โ
โTime blurred.
โ
โโ
โ
โI leaned my head against the window.
โ
โโ
โ
โClouds beneath.
โ
โโ
โ
โSilence around.
โ
โโ
โ
โJass beside me.
โ
โโ
โ
โToo calm.
โ
โโ
โ
โToo comfortable.
โ
โโ
โ
โ"You're quiet," he said.
โ
โโ
โ
โ"I'm thinking."
โ
โโ
โ
โ"Dangerous."
โ
โโ
โ
โ"Yours too."
โ
โโ
โ
โA small smirk.
โ
โโ
โ
โThen silence again.
โ
โโ
โ
โBut this timeโ
โ
โโ
โ
โit wasn't heavy.
โ
โโ
โ
โJustโฆ
โ
โโ
โ
โwaiting.
โ
โโ
โ
โโ
โ
โ๐ค Landing โ London
โ
โThe city appeared slowly beneath us.
โ
โโ
โ
โLights.
โ
โโ
โ
โMovement.
โ
โโ
โ
โAlive.
โ
โโ
โ
โLondon.
โ
โโ
โ
โMy chest tightened.
โ
โโ
โ
โThis is it.
โ
โโ
โ
โThe plane landed smoothly.
โ
โโ
โ
โA soft thud.
โ
โโ
โ
โFinal.
โ
โโ
โ
โReal.
โ
โโ
โ
โI stood up slowly.
โ
โโ
โ
โHeart steady.
โ
โโ
โ
โMind sharp.
โ
โโ
โ
โNo turning back now.
โ
โโ
โ
โWe stepped out.
โ
โโ
โ
โCool air hit my face.
โ
โโ
โ
โDifferent.
โ
โโ
โ
โNew.
โ
โโ
โ
โUnfamiliar.
โ
โโ
โ
โBut I didn't hesitate.
โ
โโ
โ
โA car was already waiting.
โ
โโ
โ
โBlack.
โ
โโ
โ
โPolished.
โ
โโ
โ
โReady.
โ
โโ
โ
โJass opened the door for me.
โ
โโ
โ
โI raised a brow.
โ
โโ
โ
โ"Since when are you a gentleman?"
โ
โโ
โ
โ"Since always."
โ
โโ
โ
โ"Liar."
โ
โโ
โ
โHe smirked.
โ
โโ
โ
โI got in anyway.
โ
โโ
โ
โThe drive was smooth.
โ
โโ
โ
โCity passing by.
โ
โโ
โ
โBuildings tall.
โ
โโ
โ
โLights reflecting everywhere.
โ
โโ
โ
โI watched everything quietly.
โ
โโ
โ
โTaking it in.
โ
โโ
โ
โBut my mindโ
โ
โโ
โ
โwas somewhere else.
โ
โโ
โ
โThought
โ
โHe's here.
โ
โโ
โ
โSomewhere in this city.
โ
โโ
โ
โBreathing the same air.
โ
โโ
โ
โLiving like nothing changed.
โ
โโ
โ
โMy fingers curled slightly.
โ
โโ
โ
โTomorrow.
โ
โโ
โ
โEverything changes.
โ
โโ
โ
โWhether he likes it or not.
โ
โโ
โ
โI leaned back slightly.
โ
โโ
โ
โEyes steady.
โ
โโ
โ
โExpression calm.
โ
โโ
โ
โGame on.
โ
โโ
โ
โAnd this timeโ
โ
โโ
โ
โI'm not the one losing.
โ
โ๐ค Jay's POV โ London, Late Night
โ
โThe hotel room was too quiet.
โ
โโ
โ
โToo perfect.
โ
โโ
โ
โToo still.
โ
โโ
โ
โThe kind of silence that makes your thoughts louder than they should be.
โ
โโ
โ
โI stood near the window, looking out at the city.
โ
โโ
โ
โLondon at night was beautiful.
โ
โโ
โ
โSoft lights.
โ
โโ
โ
โMoving cars.
โ
โโ
โ
โA calm that didn't match what I felt inside.
โ
โโ
โ
โTomorrow.
โ
โโ
โ
โHis birthday.
โ
โโ
โ
โMy fingers tightened slightly on the edge of the curtain.
โ
โโ
โ
โThought
โ
โHe's here.
โ
โโ
โ
โSomewhere in this same city.
โ
โโ
โ
โMaybe awake.
โ
โโ
โ
โMaybe busy.
โ
โโ
โ
โMaybeโฆ
โ
โโ
โ
โI swallowed.
โ
โโ
โ
โMaybe not thinking about me at all.
โ
โโ
โ
โThat thought sat heavy.
โ
โโ
โ
โUnwanted.
โ
โโ
โ
โAnnoying.
โ
โโ
โ
โBecause a part of meโ
โ
โโ
โ
โstill wanted to matter.
โ
โโ
โ
โEven after everything.
โ
โโ
โ
โI turned away from the window abruptly.
โ
โโ
โ
โ"No."
โ
โโ
โ
โI'm not doing this.
โ
โโ
โ
โI'm not standing here thinking about him likeโ
โ
โโ
โ
โlike I didn't already decide what I'm here for.
โ
โโ
โ
โAnswers.
โ
โโ
โ
โNothing else.
โ
โโ
โ
โI walked toward the bed, picking up my phone.
โ
โโ
โ
โLocked screen.
โ
โโ
โ
โTime: 11:32 PM.
โ
โโ
โ
โI stared at it.
โ
โโ
โ
โA thought forming.
โ
โโ
โ
โSlow.
โ
โโ
โ
โDangerous.
โ
โโ
โ
โMidnight.
โ
โโ
โ
โHis birthday.
โ
โโ
โ
โโฆ
โ
โโ
โ
โNo.
โ
โโ
โ
โAbsolutely not.
โ
โโ
โ
โWhy would Iโ
โ
โโ
โ
โWhy should Iโ
โ
โโ
โ
โI scoffed lightly.
โ
โโ
โ
โThis is stupid.
โ
โโ
โ
โHe doesn't deserve it.
โ
โโ
โ
โAfter everythingโ
โ
โโ
โ
โafter what he didโ
โ
โโ
โ
โafter how he made me feelโ
โ
โโ
โ
โMy grip tightened on the phone.
โ
โโ
โ
โThen why does it still matter?
โ
โโ
โ
โWhy do I still want toโ
โ
โโ
โ
โI exhaled sharply.
โ
โโ
โ
โAnnoyed.
โ
โโ
โ
โAt myself.
โ
โโ
โ
โAt him.
โ
โโ
โ
โAt this entire situation.
โ
โโ
โ
โ"Idiotโฆ" I muttered.
โ
โโ
โ
โHim.
โ
โโ
โ
โOr me.
โ
โโ
โ
โStill not sure.
โ
โโ
โ
โI sat down on the edge of the bed.
โ
โโ
โ
โStaring at the screen again.
โ
โโ
โ
โ11:41 PM.
โ
โโ
โ
โTime was moving.
โ
โโ
โ
โAnd so were my thoughts.
โ
โโ
โ
โBack.
โ
โโ
โ
โTo him.
โ
โโ
โ
โTo that terrace.
โ
โโ
โ
โTo that moment.
โ
โโ
โ
โTo the way he looked at me likeโ
โ
โโ
โ
โI mattered.
โ
โโ
โ
โLike I wasn't just part of some plan.
โ
โโ
โ
โMy chest tightened.
โ
โโ
โ
โThought
โ
โWas that real?
โ
โโ
โ
โOr was I justโฆ stupid enough to believe it?
โ
โโ
โ
โI closed my eyes for a second.
โ
โโ
โ
โAnd when I opened themโ
โ
โโ
โ
โI had already made the decision.
โ
โโ
โ
โI unlocked my phone.
โ
โโ
โ
โScrolled.
โ
โโ
โ
โStopped.
โ
โโ
โ
โHis contact.
โ
โโ
โ
โI stared at it.
โ
โโ
โ
โLong.
โ
โโ
โ
โThen locked the phone again.
โ
โโ
โ
โ"No."
โ
โโ
โ
โToo easy.
โ
โโ
โ
โToo obvious.
โ
โโ
โ
โTooโฆ me.
โ
โโ
โ
โI stood up suddenly.
โ
โโ
โ
โWalked toward the desk.
โ
โโ
โ
โOpened my bag.
โ
โโ
โ
โThere.
โ
โโ
โ
โA spare phone.
โ
โโ
โ
โUnregistered.
โ
โโ
โ
โUnused.
โ
โโ
โ
โI picked it up slowly.
โ
โโ
โ
โTurned it on.
โ
โโ
โ
โA small, almost ironic smile touched my lips.
โ
โโ
โ
โIf I'm doing thisโ
โ
โโ
โ
โI'm doing it my way.
โ
โโ
โ
โNo names.
โ
โโ
โ
โNo identity.
โ
โโ
โ
โJustโฆ
โ
โโ
โ
โa voice.
โ
โโ
โ
โAnd truth.
โ
โโ
โ
โ
โ11:57 PM.
โ
โโ
โ
โMy heartbeat picked up slightly.
โ
โโ
โ
โWhy am I nervous?
โ
โโ
โ
โIt's just a call.
โ
โโ
โ
โJust a wish.
โ
โโ
โ
โJustโ
โ
โโ
โ
โhim.
โ
โโ
โ
โI entered his number manually.
โ
โโ
โ
โEvery digit feeling heavier than it should.
โ
โโ
โ
โThen I stopped.
โ
โโ
โ
โThumb hovering over the call button.
โ
โโ
โ
โThis is stupid.
โ
โโ
โ
โHe doesn't deserve this.
โ
โโ
โ
โHe doesn't deserve me thinking about him at midnight.
โ
โโ
โ
โHe doesn't deserveโ
โ
โโ
โ
โMy eyes softened slightly.
โ
โโ
โ
โBut I stillโฆ
โ
โโ
โ
โcare.
โ
โโ
โ
โDamn it.
โ
โโ
โ
โ11:59 PM.
โ
โโ
โ
โOne minute.
โ
โโ
โ
โOne stupid minute.
โ
โโ
โ
โI took a deep breath.
โ
โโ
โ
โAnd pressed call.
โ
โโ
โ
โThe phone rang.
โ
โโ
โ
โOnce.
โ
โโ
โ
โTwice.
โ
โโ
โ
โThree times.
โ
โโ
โ
โEach second stretching.
โ
โโ
โ
โLonger.
โ
โโ
โ
โLouder.
โ
โโ
โ
โThenโ
โ
โ---------------------
Guys is my book not good??๐ Are u guys not liking it? ๐Please tell me if there is something like that .. I feel demotivated.....pls give me some ideas and suggestions you want me to add I will surely add it โค๏ธ