Kurogami, Makuro ve Misora dışarıdan gelen bu gürültünün kaynağına doğru giderler. Biraz önce kendilerinin savaştığı bahçede yeni Kara üyeleri gelmiş ve rütbeleri için birbirleri ile savaşıyorlardır. Bazıları Karaya ilk gelişleri, bazıları ise ne zamandır bu rütbeyi bekleyenlerdendir.
Boşta olan 16. rütbe, 17. rütbe, 18. rütbe, 19. rütbe, 20. rütbe, 21. rütbe, 22. rütbe, 23. rütbe, 24. rütbe, 25. rütbe ve yardımcı rütbeler vardır, yani yardımcı Karalar.
Bahçede sanki bir turnuva düzenlenmiş ve savaş başlamıştır. Kendine güvenen savaşa giriyor, kimseden izin almadan istediği kişiye saldırıyordur.
Makuro, Kurogami ve Misora bahçeyi her açıdan görebildikleri bir balkona çıkarlar ve izlemeye başlarlar. Ama onlar gelmeden önce savaş başlamıştır. Yerde yatan 3 ila 5 arası yaralı kişiler vardır, hatta bu sayılar sürekli artıyordur. Yenilen veya kaybeden, canını ortaya koyup ölenler olmaya başlar.
Makuro'nun gözüne 5 kişi çarpar. Sürekli bir ittifak içindedirler. Birbirlerine yalandan vuruyor gibi yapar, rol yaparak hareket ederler. Bu 5 kişi, birbirleri hariç herkese saldırıyordur.
Makuro bunu görünce biraz sinirlenir ve Kurogami ile Misora'ya dönerek: "Kimi tutuyorsunuz? Benim tuttuğum kişi bu," der ve tek başına kimseye saldırmayan, sadece kaçınan birini gösterir.
Kurogami ise: "Ne böyle saçma biri? Nasıl tutarsın bunu? Gerçekten savaşan kişi şudur," der ve önüne gelen herkese saldıran, anında öldüren kişiyi gösterir.
Bahçe adeta bir savaş alanı gibidir. Kanla ve parçalanmış bedenlerle doluyordur. Tabii bedenler yavaş yavaş toza dönüştüğünden geriye hiçbir şey kalmıyordur.
Savaş, 10 kişi kalana kadar devam eder. En son 10 kişi kalınca araya 14 girer: "Evet, savaş burada bitti beyler. Rütbelerinizi ben belirleyeceğim," der.
Arkada hâlâ savaşa girmek isteyen, korkudan giremeyen veya gücünü toparlayamayan kişiler vardır. Ama 14 "bitti" deyince herkes bir anda sessizleşir.
1 kişi hariç.
5 kişilik gruptan biri öne çıkar: "Sen de kimsin? Daha bizim savaşımız bitmedi," der.
Ama sözünü bitiremeden 14. Kara onun boğazını söker ve elinde sallayarak: "Evet, başka sözü olan var mı?" der.
Sonra işaret ederek: "Tamam, sen de gel," diyerek gözüne en güçlü kestirdiği kişiyi çağırır ve sayıyı tekrar 10'a tamamlar.
Sonra saymaya başlar: "Sen 16. Karasın, sen 17. Karasın, sen 18. Kara, sen 19. Kara…" diyerek 25'e kadar sayar.
Bu, tamamen kendi gözlemine dayanarak yaptığı bir atamadır. Savaş performansı, zeka ve aura gibi şeyleri hesaplayarak gerçekten en güçlüden en zayıfa doğru sıralama yapar.
Ve rütbeler yerine oturur.
Ama tekrar konuşur: "Kendinizden güçlüye itaatsizlik, bana itaatsizliktir. Emre uymayan…" der ve kaybolur.
Rütbe atamasını gören Makuro, Kurogami ve Misora şaşırır. Çünkü kendi rütbelerini bilmiyorlardır.
Kurogami sinirlenerek: "Bize rütbe vermedi bu moruk! Üstüne kralı da öldüren o! Bu lanet yerde hani güçlü olan rütbe alırdı? Ben tek başıma bunların hepsini kökünden kazırım!" der ve sahneye atlar.
Makuro: "Dur, sakin ol!" dese de Kurogami dinlemez.
"Ben en azından 14 olmalıydım! Çünkü 13'ü 2 kişi yendik!" diyerek kibirlenir, daha konuyu tam anlamadan.
Ama Makuro zekasıyla her şeyi anlamıştır. 15. rütbenin öldüğünü biliyordur. Kralın ne kadar güçlü olduğunu kendi gözleriyle görmüştür. Ama 15. rütbe henüz kimseye verilmemiştir. Demek ki ya kendisine ya da 13. Kara'yı öldürmeye yaklaşan Kurogami'ye verileceğini düşünür.
Tam o anda bir flashback olur. 14. Kara'nın sözleri aklına gelir: "Patron kim?"
Verdikleri cevap: "Sanırım ikimiz."
Makuro bir anda bağırır: "Kurogami dur! Aptal, ölmek mi istiyorsun?! Daha demin ne konuştuk içeride—"
Ama Misora Makuro'nun ağzını kapatır: "Burada değil," der.
İkisi de merdivenden inmek için koşarlar.
Kurogami sinirle en güçlü kişiyi gözüne kestirmiştir: yeni rütbesi verilen 16. Kara'yı.
Kurogami'nin kendisine doğru delirmiş gibi, kolunu sıkarak dimdik baktığını gören 16. Kara önce yutkunur: "Gerçekten bana mı geliyor?" diye etrafına bakar.
Ama kimse kalmamıştır.
Kurogami'nin o hâlini gören diğer yeni Kara rütbeleri, 16'yı orada bırakıp saklanmış ve olanı izliyordur.
Kurogami'nin aurası yaklaştıkça daha sert ve şiddetli hale gelir.
Kara'nın gözünde tehlike büyür, korkunç hale gelir. En sonunda dayanamaz, olduğu yere kapanır.
Kurogami ayağını onun üstüne koyar: "Aferin sana, doğru hamle yaptın. Yoksa kalbini burada sökerdim," der ve korkunç bir kahkaha atar.
Kara içinden yalvarır: "Ne olur… rütbemi yeni aldım… beni öldürmeyin… kaçmalı mıyım? Ama kaçarsam yakalar…"
Kurogami'nin gözleri kıpkırmızı olur. Kontrolünü kaybetmek üzeredir. Tam öldürecekken elini kaldırır…
O anda Misora ve Makuro gelir, onu tutarlar. Misora gücünü kullanarak Kurogami'yi sakinleştirir.
Tam o sırada 12. Kara arkalarında belirir: "Cık cık… yaptığın hiç hoş değil. İkinci kez kontrolünü kaybediyorsun. Kimin kanını içtin sen?" der ve garip bir şekilde güler.
Sonra: "Düş peşime. Size öğreteyim," der ve yürümeye başlar.
Makuro ve Misora, halsiz düşen Kurogami'yi tutarak peşine düşerler.
Makuro sessizce: "Tuzak olabilir," der.
"Eğer tuzak olursa 'Efendimiz, 10. Kara geliyor!' diye bağıracağım. Sen de Kurogami ile kaç," der.
Misora: "Saçmalama. Anca beraber, kanca beraber," der.
Yolda yürürken zamanın nasıl geçtiğini fark etmezler.
Tam o sırada 12. Kara'nın sesi gelir: "Sizi duyabiliyorum."
Ortam bir anda sessizleşir.